ความรู้สึกทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย

      สวัสดีครับผม นายวรพิพัฒน์   บุญภู่  ชื่อเล่น เอิร์ธ
   
            ปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่  4
                คณะการบัญชีและการจัดการ
                  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
       
          เนื่องด้วยตัวเองเป็นเด็กซิ่ว ซึ่งแต่ก่อนไม่ได้ตั้งใจเรียนเกเร เอาเงินที่พ่อแม่ส่งเรียนมากินเหล้าเที่ยวผับ และแล้วก็ไม่ตั้งใจเรียนไม่เข้าเรียน ทำข้อสอบไม่ได้และโดนรีไทร์ในที่สุดโดยเสียเวลาศูนย์เปล่าไปตั้ง 2 ปี
     
        จากนั้นผมได้เริ่มต้นใหม่จากที่โดนรีไทร์ก็ทำงานหาเงินรอเปิดเทอมเพื่อสมัครเรียนใหม่ เพราะเรารู้ตัวแล้วการเริ่มใหม่แต่ยังขอเงินพ่อแม่เรียนทั้งหมมดนั้น เป็นอะไรที่น่าละอายแก่ใจตัวเองมาก

                      หลังจากซิ่วงานแรกของผมคือ พนักงาน swensen เป็นงานที่ทำให้รู้ว่าระเบียบของบริษัทเคร่งครัดและก็มีความสะอาดมากๆ แต่ที่ได้รู้อย่างหนึ่งคือ ไอศครีมที่ swensen
ต้นทุนเพียง 20 เปอร์เซ็นต์ ของราคาขายที่แสนแพง



     
       

         งานที่สองหลังจากออกจาก swensen ผมได้มาทำร้าน
นั่งชิวกับรุ่นพี่ที่รู้จัก ทำทุกอย่าง ตั้งแต่ซื้อของเข้าร้าน(วัตถุดิบทำอาหาร) จัดร้าน เซริฟ แคชเชียร์  ดูแลความเรียบร้อยของร้าน นับได้ว่า ได้ประสบการณ์หลายด้านมากๆ (ร้านอยู่ ริมคลองสมถวิล ชื่อร้าน สมถวิลบาร์)
       ซึ่งการทำร้านตั้งแต่อายุยังน้อยทำให้เราเรียนรู้ความล้มเหลวได้ไวกว่าคนอื่น แล้วเอาความล้มเหลวนั้นไปเป็นประสบการณ์ไปพัฒนาต่อได้ไวกว่าคนอื่น

        งานปัจจุบันของผมคือ พนักงานส่งชาให้กับร้าน Brid Cha Cha มีชานม ชาเขียว
ชากุหลาบ ชาใส ชาไทย ที่เห็นในหลังรถ และส่งของเช่น แก้ว หลอด ให้กับแต่ละสาขา
   
       ทำงานตั้งแต่ 8 โมงถึง 6 โมงเย็น ของวันที่ไม่ได้เรียน
เป็นงานที่ต้องทนแดดสารคามเอามากๆ ร้อนมากๆ แต่ก็จำเป็นต้องทำเพื่อส่งตัวเองเรียน มาดูกันครับแต่ละวันทำงานได้ทำอะไรบ้าง

     


         😋ได้ต้มไข่มุกตอนเช้าแทนพนักงานครัวในบางวัน😜😋

      ล้วงชาที่แช่ในถังน้ำแข็งซึ่งมีความเย็นมากๆ
ถ้าเป็นช่วงหน้าหนาวไม่ต้องพูดถึงเลย ถึงกับแขนม่วง วันนึงต้องส่งชาให้ 10 สาขา รวมประมาณ 150 ถุง  คิดเป็น 525 ก.ก.

         

           นี่คือหน้าร้านที่ผมเอาชามาส่ง

           วันไหนส่งชาช้าหรือส่งชาไม่ครบ โดนด่าจนหูชาแน่นอนครับ 555

         

           ไปซื้อวัตถุดิบที่ร้อยเอ็ด ทุกครั้งที่ไปซื้อ ต้องได้ไฝว้กับเจ้ที่เป็น supplier ที่เป็นคนจีนหัวหมอมากๆ เห็นผมเป็นเด็กที่ไม่ใช่เจ้าของร้านมาซื้อเองอยู่ๆขึ้นวัตถุดิบจากราคาที่หัวหน้าผมมาซื้อเอง กว่าจะเจรจาต่อรองราคาได้ก็นานอยู่เหมือนกัน  แต่ก็เป็นการฝึกเจรจาต่อรองกับ supplier ที่ตรงกับสาขาที่เรียนอยู่ปัจจุบัน ทำให้อนาคตข้างหน้ากล้าที่จะสื่อสารกับธุรกิจมากขึ้น

         และนี่คือวัตถุดิบที่ได้มาแต่ละครั้ง ล้นรถเลยทีเดียว หมดไปครึ่งแสน ถือเงินไปซื้อของแต่ละที ต้องเป็นคนที่หัวหน้าไว้ใจมากๆ

 




                นี่คือหลังร้านกำลังขนของลงและจักเก็บที่เก็บของหรือที่ทางเราเรียกว่า ครัวกลาง บางวันเลิกงานดึกแต่ก็ได้โอทีเพิ่มนะ

       เจ้าของร้านมาเยี่ยม ผู้หญิงเสื้อชมพู ใจดีและชอบให้โอกาสคนอื่น ชอบทำบุญกับหมาแมว

   มีการประชุมพนักงานทุกวันที่ 5 ของเดือน เป็นการประชุมปัญหาที่เจอมาของเดือนนั้น
และรับเงินเดือนด้วย

 




        ถ้ายอดขายทะลุเป้าถึง 500,000 บาทต่อเดือน มีการกินเลี้ยงด้วยงบ 500 บาทต่อคนด้วย ดีมากๆเลย 555


           จบแล้วครับสำหรับ พนักงานส่งชาไข่มุก

   

                         สำหรับท่าที่สนใจชาไข่มุกเรามีเพจทางร้านด้วย ↦   Bird cha cha

    สุดท้ายนี้เป็นงานที่ผมทำช่วงปิดเทอมตอนปี 3 จะขึ้นปี 4 พักจากการทำงานส่งชาไข่มุกไปเป็นพนักงานเสริฟตะวันแดง มีเพียงรูปเดียวที่ถ่ายไว้(ผมคนกลาง) เป็นรูปเลี้ยงส่งทำงานวันสุดท้าย
   งานตะวันแดงเป็นการฝึกความอดทนกับตัวเองมากๆ เราจะเจอลูกค้าหลายรูปแบบในนั้นทั้งดีและไม่ดี เจอลูกค้าด่าเพราะเมาก็มี แต่สิ่งที่เราต้องทำก็คือยิ้มและยิ้มให้กับลูกค้า และนำคำทีี่โดนว่าโดนดูถูกเป็นแรงพลักดันให้เราสู้ชีวิตต่อไป